Jędrny biust, ćwiczenia i sposoby

1. Pompki na jędrny biust
Pozycja podczas ćwiczenia: Klęknij, a następnie nachyl się (podparcie rękami, ręce trzymamy na wysokości biustu).
Wykonanie ćwiczenia: Wykonuj skłony do podłoża. Zwróć uwagę, na to by nie wykonywać wyprostowywania łokci podczas wznosów.

2. Rozpiętki z użyciem hantli na kształtny i jędrny biust
Pozycja podczas ćwiczenia: Połóż się wygodnie na podłożu (plecami przylegając do ziemi, najlepiej leżeć na jakimś podwyższeniu, a nie na zwykłej macie do ćwiczeń). Najlepiej użyć do tego stół bądź ławkę. Delikatnie rozszerz i ugnij w kolanach nogi, pamiętając tym samym o tym by zachować plecy przylegające cały czas do podłoża na którym leżysz. Twój kręgosłup nie powinien się wyginać podczas wykonywania ćwiczeń. Teraz podnieś ręce wraz ze ciężarkami.
Wykonanie ćwiczenia: Zacznij powoli, a dokładnie odchylając swe ramiona na boki. W trakcie wykonywania ćwiczenia twoje ręce powinny cały czas pozostawać delikatnie ugięte. Hantle opuszczaj w dół, do momentu w którym będziesz odczuwać całkowite rozciągnięcie mięśni klatki piersiowej. Pomiędzy każdym powtórzeniem odczekaj chwileczkę, a następnie wykonaj kolejne powtórzenie.

Jazda konna

Oczywiście istnieją pewne przeciwwskazania do uprawiania tego sportu, szczególnie kierując się wiekiem i stanem zdrowia, ze względu na pewne ryzyko, które związane jest z możliwością upadku. Nie dotyczy to jedynie jazdy konnej, ale również innych sportów takich jak narciarstwo, kolarstwo, czy windsurfing, gdyż musimy się z tym liczyć, że są to sporty urazowe i mogą one być przyczyną kontuzji mniejszych i bardziej poważnych. Ale w końcu każdego dnia podejmujemy ryzyko jeżdżenia autem, którego procent wypadków jest dosyć wysoki. Dlatego też, nie należy przedwcześnie się zrażać, w końcu bez ryzyka nie ma zabawy.

Zanim wejdziesz na konia

Jazda konna wiąże się nieodłącznie z obcowaniem z zwierzęciem jakim jest koń. Jest to stworzenie piękne, ale również płochliwe i nieufne. Dlatego, też powinniśmy w obejściu z koniem być bardzo ostrożni i przestrzegać wszystkim zasad bezpieczeństwa. Aby jeździć konno nie trzeba posiadać własnego rumaka, gdyż można zapisać się na lekcje do najbliższej stadniny, aby zasięgnąć lekcji u kwalifikowanego instruktora. Nauka z instruktorem jest bardzo ważna ze względu na możliwość nauki od podstaw, opanowanie pierwszych zasad i poprawnego dosiadu, co jest bardzo ważne ze względu na późniejszą naukę. Im pewniej się czujemy i mniej nerwowo reagujemy na zwierzę, tym bardziej ono jest spokojne i posłuszne. Bardzo ważny jest już pierwszy kontakt z koniem w stajni, kiedy to możemy go wyczyścić i ubrać. Początkowo będziemy potrzebowali pomocy osoby doświadczonej, lecz z czasem będziemy w stanie sami oporządzić konia przed jazdą. Czemu kontakt w stajni jest taki ważny? Jest to pierwszy moment, kiedy możemy poznać konia, przywitać się z nim i wywiązać jakąś więź. Jest to nie tylko pożyteczne, ale i również przyjemne. Dla miłośników koni, czyszczenie swojego pupila jest nieodłącznym rytuałem jazdy. Możemy poznać trochę charakter konia i jest to szansa na pokazanie mu swojej opiekuńczości i pewności siebie. Warto również poznać budowę siodła i ogłowia, aby lepiej rozumieć, to co instruktor mówi do nas. Na początek powinniśmy przede wszystkim wiedzieć, że metalowe obręcze, do których wkładamy stopy podczas jazdy, są to strzemiona, a pas, którym zapina się od spodu siodło mocując je do tułowia konia, to popręg. Jeśli chodzi o najważniejsze części ogłowia, to należą do nich wodze, czyli linki, którymi będziemy kierować konia, a natomiast w pysku zwierzęcia znajduje się metalowe wędzidło. Oczywiście elementów jest o wiele więcej, ale na początek powinno to wystarczyć.

Wiśta wio, czyli podstawowe elementy jazdy

Początki są zawsze najtrudniejsze. Musimy się liczyć z bólami przede wszystkim nóg oraz pośladków, ale przecież mając wspaniały cel przed oczami, wytrzymamy wszystko. Początkowe lekcje mogą odbywać się na lonży (jest to linka przypominająca długą smycz, dzięki której instruktor kontroluje konia). Dzięki temu nie przejmując się ani tempem, ani kierunkiem jazdy, możemy spokojnie poćwiczyć dosiad, skoordynować swoje ruchy z ruchami konia i przede wszystkim przyzwyczaić się do nowej sytuacji. Jest to czas, gdy oswajamy się z koniem i nabieramy podstawowych umiejętności, takich jak poprawne trzymanie wodzy, nauka kierowania koniem, hamowania i przyspieszania, czyli wszystkie elementy, które będą nam potrzebne do samodzielnej jazdy. Chody konia możemy podzielić według szybkości, zaczynając od najwolniejszego, na stęp, następnie kłus i galop, którego szybszą odmianą jest cwał. Szybkość poznawania nowych elementów jazdy konnej będzie głównie uzależniona od tego, jak sobie radzimy z koniem i czy czujemy się na tyle pewnie, aby rozpocząć kolejny etap nauki. Jazda stępem jest bezproblemowa, koń powoli sobie kroczy, a my w tym czasie możemy się odprężyć, zrelaksować, odpocząć. Kłus wymaga nakładu pracy z naszej strony. W kłusie jedziemy albo anglezując lub też w tzw. pełnym siadzie. W galopie możemy jechać również w pełnym siadzie, ale najczęściej wykonuje się tzw. półsiad. Urozmaiceniem jazdy mogą być różnego rodzaju przeszkody, których wysokość jest zależna od umiejętności jeźdźca, czy też położone na ziemi drążki. Jazda może odbywać się w terenie zamkniętym zwanym padokiem lub też okólnikiem, ale można również wybrać się na przejażdżkę w teren, jednakże wymaga ona odpowiednich umiejętności jeździeckich dotyczących kontroli i umiejętności zachowania się w sytuacjach stresowych. Oczywiście instruktor zapewne tak dobierze na początek konia, aby nie był on zbyt wymagający i jeździec w spokoju mógł skupić się na doskonaleniu swoich umiejętności. Bardziej doświadczony jeździec może dostać trudniejszego konia, który będzie wymagał odpowiedniego skupienia i będzie dla niego pewnego rodzaju wyzwaniem. Jeśli będziemy mieć jakiekolwiek obawy, to zawsze możemy porozmawiać z instruktorem, o tym co powoduje nasze lęki, gdyż w końcu jazda ma być przyjemnością, a nie udręką.

Profesjonalny strój jeździecki

Spodnie do jazdy konnej to bryczesy, są one uszyte z elastycznego materiały, dosyć trwałego i posiadają naszycia wykonane z prawdziwej skórki, które zapobiegają obtarciom. Przylegają one odpowiednio do ciała, nie krępując przy tym żadnych ruchów. Buty jeździeckie mogą mieć dwie długości: mogą sięgać pod kolano, lub do wysokości kostki. Wykonane z prawdziwej skóry są trwałe na wycieranie i odpowiednie do jazdy konnej. Do butów krótkich dobiera się zazwyczaj czapsy, czyli skórzane „ochraniacze” na łydki. Bardzo ważnym zakupem jest odpowiedni kask (toczek), który będzie chronił naszą głowę w razie upadku. Istnieją również specjalne kamizelki ochronne, które ochraniają kręgosłup, jest to przede wszystkim polecane dla dzieci, które od najmłodszych lat chcą zakosztować jazdy konnej. Oprócz tego można kupić ochronne rękawiczki, które będą chronić nasze dłonie przed obtarciem. Niestety wszystkie te produkty są dosyć kosztownym wydatkiem, choć trzeba przyznać, że jest to wydatek na lata, w szczególności kiedy tyczy się osoby dorosłej (dzieci szybko wyrastają ze swoich rzeczy). Nie trzeba posiadać wszystkim tych elementów profesjonalnego stroju, aby dobrze bawić się jazdą konną. Są one miłym dodatkiem, ale nie są one niezbędne. Warto przede wszystkim zainwestować w swój własny kask, resztę stroju da się łatwo zastąpić innym sportowym odzieniem.

Koszty

Jak już wcześniej wspomniałam, koszty stroju jeździeckiego są dosyć wysokie. Aby dokładnie się zorientować w cenie, należy odwiedzić sklep jeździecki, gdzie dokładnie zasięgniemy wszystkich informacji. Cena za lekcję jazdy konnej wącha się zazwyczaj od 20-50 zł za godzinę. Wszystko zależy od miejsca, ale i również od tego czy będzie to lekcja grupowa, czy też indywidualna. Musimy się liczyć z tym, że osobna lekcja z instruktorem będzie droższa.

ZABURZENIA WIDZENIA

Jeśli struktury oka nie mają właściwego kształtu, który umożliwia ogniskowanie światła na siatkówce, mamy do czynienia z zaburzeniami refrakcji. Jeżeli np.długość gałki ocznej w wymiarze przednio-tylnym (od rogówki do siatkówki) jest zbyt mała lub rogówka jest zbyt płaska, oko ma kłopoty ze skupieniem obrazu przedmiotów blisko położonych. Stan taki nazywa się dalekowzrocznością. Jeśli natomiast gałka oczna jest zbyt długa w wymiarze przednio-tylnym lub rogówka zbyt wypukła (za mocno zakrzywiona), oko będzie miało problemy z odwzorowaniem obrazu odległych obiektów. Sytuację taką nazywamy krótkowzrocznością. Jeżeli oko nie ma dokładnie kształtu kulistego, tzn. krzywizna jest różna w różnych punktach, mamy do czynienia z astygmatyzmem. Wszystkie te zaburzenia mogą być skorygowane przez użycie odpowiednich soczewek, których siłę skupiającą można określić na podstawie badań wzroku. Niektóre wady refrakcji można leczyć za pomocą chirurgii laserowej. Podwójne widzenie – widzenie dwóch obrazów w miejscu jednego przedmiotu – przy patrzeniu w pewnych kierunkach jest objawem zeza.Czasem objaw ten można skorygować, wprowadzając program leczenia, w skład którego wchodzą odpowiednie ćwiczenia oczu. Nieskorygowany zez u dzieci może prowadzić do niedowidzenia w oku zezującym, które nigdy nie osiąga właściwego poziomu ostrości wzroku. Siatkówka jest podatna na wiele schorzeń, których objawy obejmują zakres od tzw. kurzej ślepoty do całkowitej utraty wzroku w schorzeniu takim, jak odwarstwienie siatkówki. Centralna część siatkówki, zawierająca największe skupienie komórek receptorowych, zwana plamką żółtą, często degeneruje się z wiekiem. Uszkodzenie nerwów przenoszących sygnały z oka do kory mózgowej może się zdarzyć np. w jaskrze lub w zapaleniu nerwu wzrokowego. Takie uszkodzenie może być widoczne w badaniu dna oka w postaci zblednięcia tarczy nerwu wzrokowego (zaniku nerwu wzrokowego). Zdarza się,że problemy w dopływie krwi do oka zaburzenia dotyczące mięśni oka i struktur drogi wzrokowej występują u osób chorych na cukrzycę lub nadciśnienie tętnicze. Ich skutkiem może być pogorszenie widzenia lub nawet utrata wzroku. W starszym wieku soczewka może tracić przezierność.

Zobacz też zaćma.

Jak dobrze dobrać rower?

Obecnie produkowane rowery treningowe posiadają wiele udogodnień. Nie trzeba więc określać własnej masy ciała ani odmierzać wzrostu, tak jak ma to miejsce podczas kupowania tradycyjnych rowerów. Rowery treningowe posiadają regulacje zarówno wysokości siodełka jak i ustawienia kierownicy. Większość z nich posiada kierownicę wygiętą, dzięki czemu można się podczas treningu pochylić i na niej oprzeć. Zwiększa to wysiłek dla pracy nóg. Ważnym elementem, na który powinniśmy zwrócić uwagę podczas zakupu roweru treningowego jest regulacja oporu jazdy. Im większy zakres, tym dla nas lepiej. Będziemy mogli wtedy dostosować trening do własnych potrzeb i możliwości a także co pewien etap ćwiczeń zwiększać stosownie opór. Niezależnie od tego, jaki model roweru wybierzemy, musimy pamiętać o prawidłowej postawie ciała:
• proste plecy;
• głowa uniesiona (patrzymy przed siebie)
• praca nóg do wyprostu w kolanie (nie prostujemy nogi zbyt silnie);
• na pedałach oparte śródstopie a nie palce.

DIETA a Osteoporoza

Kości potrzebują dobrze zrównoważonej diety. Pożywienie powinno dostarczać minerałów i witamin oraz dużo wapnia. Ilość wapnia dostarczanego w jedzeniu w trakcie dojrzewania decyduje o maksymalnej gęstości kości osiąganej w wieku dorosłym. Najlepszym źródłem wapnia są mleko i produkty nabiałowe, takie jak ser i jogurt, a także nienabiałowe, np.zielone warzywa liściaste, fasola, ryby i suszone owoce. Aby przyswajać wapń, organizm potrzebuje również witaminy D. Głównym źródłem tej witaminy jest sam organizm, który wytwarza ją pod wpływem światła słonecznego padającego na skórę. Znajduje się ona również w jajkach, tłustych rybach i niektórych wzbogacanych płatkach śniadaniowych i margarynach. Na zdrowie kości wpływają również ćwiczenia. Kości tak samo jak mięśnie i inne części ciała, aby funkcjonować prawidłowo, muszą być używane. Potrzebują one regularnych ćwiczeń siłowych (z obciążeniem), które powodują napinanie i wzmocnienie mięśni, stymulując równocześnie odbudowę kości. Dobrymi ćwiczeniami wzmacniającymi kości są bieganie, skakanie, aerobik, tenis i energiczne chodzenie. Spróbuj co najmniej trzy razy na tydzień ćwiczyć minimum 20 minut. Ludzie mający osteoporozę powinni również wykonywać ćwiczenia rozciągające, żeby zapobiec dalszej utracie minerałów z kości, a także poprawić siłę, napięcie mięśniowe i równowagę, obniżając ryzyko upadku. Palenie wywiera destrukcyjny wpływ na kości kobiet i mężczyzn. Upośledza ono produkcję estrogenów, więc może przyspieszyć menopauzę u kobiet i wzmóc ryzyko złamań bioder w okresie pomenopauzalnym. Rzucenie palenia będzie korzystne dla kości, a także ogólnego zdrowia i sprawności fizycznej. Nadużywanie alkoholu zaburza obrót metaboliczny w kościach. Jeśli pija się alkohol, najlepiej by było to picie umiarkowane, tzn.nie więcej niż 2 drinki dziennie w przypadku mężczyzn i nie więcej niż 1 drink dziennie w przypadku kobiet (drink oznacza tu standardową porcję alkoholu równą 10 g czystego alkoholu etylowego). Diety bogate w białko i sól również przyczyniają się do utraty wapnia, więc ograniczenie ich spożycia będzie także wskazane.

ĆWICZENIA KRĘGOSŁUPA PIERSIOWEGO

Bóle odcinka piersiowego kręgosłupa występują u osób, które często siedzą, przez dłuższy czas, z pochylonym do przodu tułowiem, jak np. studenci lub pracownicy biurowi. Typowe objawy to bóle między łopatkami, a czasem trudności w wykonywaniu głębokiego wdechu. Czasami ból może być również odczuwalny z przodu klatki piersiowej.

Przyczyny dolegliwości

  • Przewlekłe nadwyrężenie więzadeł kręgosłupa spowodowane złą postawą
  • Schorzenia stawów łączących żebra z kręgosłupem wywołane zazwyczaj urazami

Sposoby zapobiegania
Należy dbać o prawidłową postawę:

  • Głowę należy trzymać prosto
  • Ściągać i rozluźniać łopatki wielokrotnie w ciągu dnia
  • Dbać o właściwą pozycję przy pracy, a w szczególności siedzieć na wygodnym krześle z dobrym podparciem pleców

Z poniższych ćwiczeń należy wybrać przynajmniej 2 i wykonywać je 1-2 razy dziennie przez co najmniej 5 minut.

Ćwiczenie 1
Siedząc lub stojąc ściągnij łopatki ku sobie poprzez splecenie rąk za plecami z równoczesnym odgięciem głowy ku tyłowi.

Ćwiczenie 2
Leżąc na brzuchu z rękami wzdłuż tułowia unosimy barki w górę. Wytrzymujemy przez 10 sekund, następnie odpoczywamy.

Ćwiczenie 3
Leżąc na brzuchu unosimy tułów na prostych rękach i skręcamy barki na przemian w obie strony, tak aby poczuć napięcie mięśni grzbietu.

Ćwiczenie 4
Po uchwyceniu długiego kija oburącz za karkiem, wykonujemy maksymalne skręty tułowia w obie strony.

Ćwiczenie 5
Klęcząc opieramy się na obu łokciach. Wykonując wdech wyginamy plecy w “koci grzbiet”. Następnie wykonując wydech wyginamy kręgosłup ku dołowi. Aby ćwiczyć górny odcinek kręgosłupa należy wysunąć łokcie bardziej do przodu i obniżyć klatkę piersiową. Aby ćwiczyć dolny odcinek kręgosłupa należy oprzeć się na prostych rękach.

Więcej informacji o Cwiczenia na kregosłup

Palacze to impotenci?

Naukowcy alarmują – aż 10% mężczyzn cierpi na impotencję, wśród nich 75% stanowią palacze. W Polsce żyje około 1,25 miliona mężczyzn z problemem impotencji. Podejrzewa się, że ogromna część nie zgłasza się na leczenie z powodu wstydu, zażenowania i niechęci do przyznania się do “porażki”.

Palenie papierosów w znacznym stopniu przyczynia się do wzrostu poziomu impotencji lub niepełnej erekcji. W perspektywie zakładania rodziny zmniejszenie wytwarzania nasienia odgrywa istotną rolę. I choć Viagra pozwala zapomnieć o kłopotach ze sztywnością członka może wywołać cały szereg skutków ubocznych. Naukowcy twierdzą, że zażywanie viagry przez młodych mężczyzn może powodować bolesne erekcje i zanik mięśni odpowiedzialnych za finalny etap stosunku. Tym samym, młodzi ludzie narażają sie na impotencję. I chociaż tworzone są ziołowe odpowiedniki Viagry to wciąż nieznane są lepsze lekarstwa niż zdrowa dieta i rzucenie palenia.

Być może jest to wystarczająca motywacja do rzucenia palenia?